Başkasının evinin kredisini ödeyen parasını geri alabilir mi? Yargıtay’dan dikkat çeken değerlendirme
Bu yazı genel bilgilendirme amaçlıdır. Mevzuat, süreler ve tutarlar zaman içinde değişebilir; somut durumunuz için güncel değerlendirme alın.
Bir kişinin kendisine ait olmayan bir taşınmazın satın alınması için kullanılan kredinin taksitlerini ödemesi, taraflar arasında ciddi hukuki uyuşmazlıklara yol açabiliyor. Özellikle aile ilişkileri, birlikte yaşama, evlilik hazırlığı veya güven ilişkisi nedeniyle başkasının adına kayıtlı evin kredi borcunu üstlenen kişiler, ilişki sona erdiğinde yaptıkları ödemeleri geri isteyip isteyemeyeceklerini merak ediyor.
Yargıtay’ın 18 Kasım 2026 tarihinde hukuk gündemine yansıyan kararında, inançlı işlemin ispatlanamaması hâlinde dahi kredi taksitleri için ileri sürülen tazminat talebinin ayrıca değerlendirilmesi gerektiği yönündeki yaklaşım dikkat çekti. Bu değerlendirme, taşınmazın mülkiyetini elde edemeyen ancak finansmanına katkıda bulunan kişilerin talepleri bakımından önem taşıyor.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulu, 24 Haziran 2026 tarihli ve E. 2025/329, K. 2026/413 sayılı kararında, kredi taksitlerini de kapsayan tazminat talebi yönünden dekontların ve taraf beyanlarının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle direnme kararını bozdu. Kurul, ödemelerin yapıldığını veya iade edilecek bir tutarı kesin olarak belirlemedi.
Avukat Gizem Gonce, konuyla ilgili hukuki değerlendirmesinde şu ifadeleri kullanıyor:
Bir taşınmazın tapuda kimin adına kayıtlı olduğu ile taşınmazın edinilmesi için yapılan ödemelerin kimin tarafından karşılandığı farklı hukuki meselelerdir. Tapu kaydının bir kişi adına olması, başka bir kişinin yaptığı bütün ödemelerin hukuken yok sayılacağı anlamına gelmez. Ancak ödeme yapan kişinin doğrudan taşınmaz üzerinde mülkiyet hakkı kazandığı da söylenemez.
Burada öncelikle taraflar arasında inançlı bir işlem bulunup bulunmadığı araştırılır. İnançlı işlem iddiasında bulunan kişinin, taşınmazın belirli bir amaçla kendi hesabına veya kendi yararına devredildiğini, tapunun geçici olarak başka bir kişi adına tutulduğunu hukuken kabul edilebilir delillerle ortaya koyması gerekir. Bu iddianın ispatlanamaması, yapılan ödemelere ilişkin bütün taleplerin otomatik olarak reddedilmesini gerektirmez.
Örneğin bir kişi, başka bir kişinin adına satın alınan evin kredi taksitlerini kendi banka hesabından düzenli olarak ödemiş olabilir. Bu durumda ödemelerin hangi hukuki ilişkiye dayandığı incelenmelidir. Bağış mı yapılmıştır, borç mu verilmiştir, ortak edinim amacı mı vardır, yoksa taraflar arasında başka bir anlaşma mı bulunmaktadır? Bu soruların cevabı talebin hukuki niteliğini belirler.
Sebepsiz zenginleşme, vekâletsiz iş görme veya sözleşmeye dayalı alacak gibi hukuki sebepler somut olayın özelliklerine göre gündeme gelebilir. Ancak her ödeme için otomatik olarak iade kararı verileceği düşünülmemelidir.
Gonce, bu tür uyuşmazlıklarda banka dekontlarının, kredi ödeme kayıtlarının, taraflar arasındaki mesajların ve varsa yazılı anlaşmaların büyük önem taşıdığını vurguluyor. Özellikle ödemelerin açıklama kısmına yazılan ifadeler ve tarafların ödeme öncesindeki iradeleri uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilir.
Başkasının adına kayıtlı bir taşınmaz için ödeme yapan kişi, yalnızca tapu kaydına bakılarak haklarından mahrum bırakılamaz; ancak talebini doğru hukuki sebebe ve somut delillere dayandırmalıdır.